[EINT]Prologue 'Hi

posted on 10 Nov 2014 01:46 by senkou

 

 

 

 

 

This entry related to

Exteen Intersomnia

 

 
 
' P r o l o g u e '
 
 
 
ผู้เข้าร่วมการวิจัยทดลอง หมายเลข 66053
 
 
 
 
 
'one way or another,I'm gonna find yaaaaaa.....'
 
เป็นนาฬิกาปลุกที่แผดเสียงดังลั่นห้อง ส่งสัญญาณบอกว่าตอนนี้กำลังเข้าสู่เช้าวันใหม่ ตามด้วยเสียงเสียดสีกันของผ้าบ่งบอกว่าเจ้าของห้องนี้รู้สึกตัวแล้ว
 
เตชาภณ วีรกิจจานนท์ หรือ ไฮ นักศึกษาปีที่2 อาศัยอยู่ในอพาร์ทเมนท์ย่านอินทมระ เขาเจ้าของห้องที่นาฬิกาปลุกกำลังดังลั่นในตอนนี้...
 
 
.      .      .      .     .     .     .     .     .     .     . 
 
 
'06:00 AM'

ตัวเลขบนไอโฟน5sสีดำสนิททำหน้าที่บอกเวลาของมัน นิ้วโป้งเอื้อมไปกดปิดนาฬิกาปลุก ก่อนจะจัดการขยับตัวเองขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว 
 
 
 
 
 
'06:30 AM'
 

ยามเช้าเป็นกิจวัตรที่เขาจะออกไปวิ่งเหมือนทุกวัน น่าแปลกใจที่วันนี้คนน้อย เขาคิดว่าประชากรส่วนใหญ่ของที่นี่ไม่ชอบตื่นเช้าในวันหยุดและประชากรส่วนน้อยของที่นี่ก็ยังไปเรียนในวันหยุดเช่นกัน
 
 
 
 
 
'07:00 AM'


 
ไม่มีอะไรก็แค่อาบน้ำ รำคาญผมเวลาที่มันทิ่มหน้าจริงๆ
 
 
 
 
 
'09:00 AM'
 
 

เข้าเรียนในเช้าวันหยุด โชคร้ายที่วันนี้ได้ห้องเรียนที่หนาวราวกับขั้วโลก บางทีสถาบันการศึกษาใส่ใจ
ความร้อนในประเทศไทยมากเกินไปแล้ว เขาบอกตัวเองว่างวดหน้าจะต้องไม่ลืมโค้ท
 
 
 
 
 
'04:00 PM'
 
 
หลังจากเลิกเรียนแล้วก็เข้าไปรับน้องต่อ ถึงจะเป็นพี่ปีสองแล้วก็ยังเหนื่อยเหมือนเคย ควบคุมเวลาก็ยังยากเหมือนเคย และก็ยังคงเลทจากกำหนดการเหมือนเคย เขาคิดว่าอย่างน้อยหน้างานก็ยังflowดี โอเคละมั้ง?
 
 
 
 
 
'07:00 PM'
 
 
 
เข้าสู้ช่วงการทำงานพิเศษแสนปวดหัว เขาค้นพบว่าคนอินเดียกับภาษาอังกฤษเป็นอะไรที่เลวร้าย และดอนเมืองก็ยังรถติดเหมือนเคยทั้งๆที่เป็นวันวีคเอน
 
 
 
 
'09:00 PM'
 
 
กลับถึงหอการเปิดคอมฟังเพลงถึงจะได้อารมณ์เคลียร์งานจริงๆ จะว่าไปแล้วอาจารย์สั่งงานอะไรมาบ้างนะ เขาเผลอหลับตอนใกล้จะเลิกช่วงอาจารย์สั่งงานพอดี เอาเถอะเพื่อนมีไว้ในเวลาแบบนี้ล่ะ แน่นอนว่าเขาจะทำงานหลังจากเล่นเกมได้ซักพักแล้วนะ
 
 
 
 
'10:00 PM'
 
 
Notifications ใน page event ทำงานของทีมเด้งขึ้นมา เป็นโฆษณาชวนให้รู้สึกเหลือเชื่อจริงๆ น่าสงสัยว่าไปเอาเพจทีมของเขามาจากไหนกัน โลโก้บริษัทก็รู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูกบางทีอาจจะพอมีชื่อเสียงพอให้เคยเห็นผ่านอยู่ล่ะมั้ง? จะว่าไปแล้วจอร์จกับซาร่านี่มันอะไรเนี่ย
 
 
 
'00:00 AM'
 
เวลาเที่ยงคืนเป็นอะไรที่สมควรนอนพอดี หลังจากแปลกใจกับจอร์จและซาร่าเขาก็ไม่มีความคิดจะทำงานต่อนอกจากอาบน้ำนอนแล้วก็ไม่รู้จะทำอะไร 
เขาคิดว่าวันนี้ใช้สายตาและสมองมากไปแล้ว นอนเถอะ. . .
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
'I'm standing in the dark.She's dacing on th table.Looking through the glass...'
 
เสียงริงโทนโทรศัพท์ดังขึ้นเรียกให้ตื่นจากห้วงนิทราอันแสนสุข มือเอื้อมไปหยิบไอโฟนข้างเตียง
 
 
 
".......ครับ" เขากรอกเสียงที่ง่วงนอนลงไปในสาย เป็นโชคดีของอีกฝ่ายที่ได้คุยกับคนที่ไม่เคยอารมณ์เสียเนื่องจากถูกขัดจังหวะตอนนอน บางทีอีกฝ่ายคงมีเรื่องรีบร้อนจริงๆ
 
'เห็นงานใหม่ในเพจหรือยังไฮ' เสียงจากปลายสายตอบกลับบ่งบอกว่านี่เป็นพี่ในทีมทำงานของเขา
 
"อันที่เป็นจอร์จกับซาร่า...." 
 
'นั่นละ ยังไงงานนี้จะทำไหม ลงงานให้พี่หน่อย ทางบริษัทเขาคงเจอทีมเราจากงานอื่น แต่คราวนี้ยังไม่มีคนในทีมลงงานเลย ไฮลงหน่อยนะ'  อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงร้อนใจ
 
เขารู้ว่าการไม่มีคนในทีมลงงานที่ถูกเสนอมันจะทำให้เสียเครดิตของทีมเขาที่มีคนลงงานตลอด มันช่วยไม่ได้ที่คนในทีมส่วนใหญ่มักจะได้งานหรือชอบทำงานที่ต้องใช้ภาษา คงไม่มีใครไปลงอะไรที่เขียนว่าgame 
ความจริงแล้วเขารู้สึกสนใจตั้งแต่เห็นในเพจแล้ว ค่าจ้างที่ทางบริษัทระบุมานั้นต้องยอมรับว่าดึงดูดจริงๆ เขาไม่มีปัญหากับการเล่นเกมออกจะชอบซะด้วยซ้ำ รายได้จากงานนี้คงเพิ่มพูนยอดเงินในบัญชีสู่การเรียนนักบินได้เยอะพอสมควรแน่ๆ
 
พอคิดถึงยอดเงินที่เขาต้องสะสมเพื่อเรียนนักบินแล้ว...
 
 
 
 
"ครับ ผมลงงานนี้เองครับพี่"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เลทมากค่ะแง เรารู้ตัวค่ะว่าไม่ค่อยมีเวลา
แต่ด้วยความอยากเล่นมากๆ กิเลสทำทุกอย่างได้เสมอ U_U
 
ขอบคุณทุกคนที่ผ่านเข้ามาอ่านกันจนถึงตรงนี้มากนะคะ
ขอโทษทางคอมมูนที่ส่งช้าขนาดนี้ อีเว้นท์ถัดไปไม่มาเราไม่ขยับจริงๆ /ถ่างตา ณ ตีสาม
อีเว้นท์นี้สนุกมากจริงๆ ฟิคเราก็เขียนไม่เป็น ได้แต่อะไรงูๆปลาๆออกมาแบบนี้ล่ะค่ะ โฮ
 
 
 
See you next entry <3